вы́верг

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вы́верг вы́вергі
Р. вы́вергу вы́вергаў
Д. вы́вергу вы́вергам
В. вы́верг вы́вергі
Т. вы́вергам вы́вергамі
М. вы́вергу вы́вергах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́вергнуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́вергну вы́вергнем
2-я ас. вы́вергнеш вы́вергнеце
3-я ас. вы́вергне вы́вергнуць
Прошлы час
м. вы́вергнуў
вы́верг
вы́вергнулі
вы́верглі
ж. вы́вергнула
вы́вергла
н. вы́вергнула
вы́вергла
Загадны лад
2-я ас. вы́вергні вы́вергніце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́вергнуўшы
вы́вергшы

Крыніцы: dzsl2007, dzsl2013, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)