выве́дванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. выве́дванне
Р. выве́двання
Д. выве́дванню
В. выве́дванне
Т. выве́дваннем
М. выве́дванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выве́дванне ср. выве́дывание, разве́дывание, разузнава́ние; см. выве́дваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выве́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выведваць — выведаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выве́дванне н. Áuskundschaftung f -, -en; Áusschnüffeln n -s (іран.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шпіяна́ж, -у, м.

Выведванне, збіранне або выкраданне звестак, якія складаюць ваенную або дзяржаўную тайну, для перадачы іх іншай дзяржаве.

Пайсці пад трыбунал за ш.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́веды, ‑аў; адз. няма.

Разм. Тое, што і выведванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выве́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Разм. Выведванне; разведка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выве́дывание выве́дванне, -ння ср., праве́дванне, -ння ср.; прапы́тванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разве́дывание книжн. разве́дванне, -ння ср., выве́дванне, -ння ср.;

разве́дывание ме́стности разве́дванне мясцо́васці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

soundings [ˈsaʊndɪŋz] n.

1. вымярэ́нні глыбіні́, зандзі́раванне;

underwater soundings падво́днае зандзі́раванне

2. pl. выве́дванне;

take soundings зандзі́раваць, нама́цваць (глебу)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)