вы́варыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вы́варыцца |
вы́варацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́варыўся |
вы́варыліся |
| ж. |
вы́варылася |
| н. |
вы́варылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́варыцца сов., в разн. знач. вы́вариться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́варыцца, ‑рыцца; зак.
1. Вылучыцца ў выніку варкі. Выварыўся цукар з буракоў.
2. Страціць якія‑н. якасці, асаблівасці ў працэсе доўгай варкі. Мяса добра выварылася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́вариться вы́варыцца, мног. павыва́рвацца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́жлукціцца, ‑ціцца; зак.
Выварыцца ў жлукце (пра бялізну).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павыва́рвацца, ‑аецца; зак.
Выварыцца — пра ўсё, многае. Мяса павыварвалася.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выва́рвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да выварыцца.
2. Зал. да выварваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выва́рвацца несов., возвр., страд. выва́риваться; см. вы́варыцца, выва́рваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wygotować się
зак.
1. выварыцца;
2. выкіпець
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)