ВО́ЧНАЯ СТА́ЎКА,
следчае дзеянне, якое заключаецца ў адначасовым допыце дзвюх (або больш) асоб, у паказаннях якіх выяўлены істотныя супярэчнасці. Праводзіцца па ініцыятыве следчага, суда, пракурора для атрымання больш праўдзівых звестак ці з мэтай высветліць, якое з ранейшых паказанняў адпавядае сапраўднасці. Парадак правядзення вочнай стаўкі рэгламентуецца КПК Рэспублікі Беларусь.
т. 4, с. 281
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пецярбургская вочная клініка 2/10
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Маскоўская вочная бальніца 2/10
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
упа́дзіна, -ы, мн. -ы, -дзін, ж.
Паглыбленае месца, паглыбленне.
Вочная ў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
во́чніца
‘вочная яма’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
во́чніца |
во́чніцы |
| Р. |
во́чніцы |
во́чніц |
| Д. |
во́чніцы |
во́чніцам |
| В. |
во́чніцу |
во́чніцы |
| Т. |
во́чніцай во́чніцаю |
во́чніцамі |
| М. |
во́чніцы |
во́чніцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
confrontation [ˌkɒnfrʌnˈteɪʃn] n.
1. процістая́нне, канфранта́цыя
2. суты́чка
3. law во́чная ста́ўка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
о́чный / о́чная ста́вка во́чная ста́ўка;
о́чное обуче́ние во́чнае навуча́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
во́чны
‘да вочнае навучанне’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́чны |
во́чная |
во́чнае |
во́чныя |
| Р. |
во́чнага |
во́чнай во́чнае |
во́чнага |
во́чных |
| Д. |
во́чнаму |
во́чнай |
во́чнаму |
во́чным |
| В. |
во́чны (неадуш.) во́чнага (адуш.) |
во́чную |
во́чнае |
во́чныя (неадуш.) во́чных (адуш.) |
| Т. |
во́чным |
во́чнай во́чнаю |
во́чным |
во́чнымі |
| М. |
во́чным |
во́чнай |
во́чным |
во́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
во́чны
‘які мае адносіны да вока’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́чны |
во́чная |
во́чнае |
во́чныя |
| Р. |
во́чнага |
во́чнай во́чнае |
во́чнага |
во́чных |
| Д. |
во́чнаму |
во́чнай |
во́чнаму |
во́чным |
| В. |
во́чны (неадуш.) во́чнага (адуш.) |
во́чную |
во́чнае |
во́чныя (неадуш.) во́чных (адуш.) |
| Т. |
во́чным |
во́чнай во́чнаю |
во́чным |
во́чнымі |
| М. |
во́чным |
во́чнай |
во́чным |
во́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
во́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да вока (у 1 знач.). Вочнае яблыка. Вочныя хваробы.
•••
Вочнае навучанне гл. навучанне.
Вочная стаўка гл. стаўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)