Во́сіп

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Во́сіп Во́сіпы
Р. Во́сіпа Во́сіпаў
Д. Во́сіпу Во́сіпам
В. Во́сіпа Во́сіпаў
Т. Во́сіпам Во́сіпамі
М. Во́сіпе Во́сіпах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Андрэеў Восіп 1/462

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Восіп Гладкі 9/500

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Якаўлеў Восіп 1/462

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Іванаў Восіп (цаніннік) 1/462; 6/529

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Цадкін Восіп

т. 17, с. 81

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сонгін Восіп Восіпавіч

т. 15, с. 82

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сянкоўскі Восіп Іванавіч

т. 15, с. 351

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Турчыновіч Восіп Вікенцьевіч

т. 16, с. 59

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падко́рм, ‑у, м.

Тое, што і падкормка. [Старшыня:] — Сарвеш ты мне надоі, Восіп Фёдаравіч, з такім падкормам. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)