ВЕТРАВА́Я ЭРО́ЗІЯ ГЛЕ́БЫ,

гл. ў арт. Эрозія глебы.

т. 4, с. 129

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ветравы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ветравы́ ветрава́я ветраво́е ветравы́я
Р. ветраво́га ветраво́й
ветраво́е
ветраво́га ветравы́х
Д. ветраво́му ветраво́й ветраво́му ветравы́м
В. ветравы́ (неадуш.) ветраву́ю ветраво́е ветравы́я (неадуш.)
Т. ветравы́м ветраво́й
ветраво́ю
ветравы́м ветравы́мі
М. ветравы́м ветраво́й ветравы́м ветравы́х

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́травы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́травы ве́травая ве́травае ве́травыя
Р. ве́травага ве́травай
ве́травае
ве́травага ве́травых
Д. ве́траваму ве́травай ве́траваму ве́травым
В. ве́травы (неадуш.)
ве́травага (адуш.)
ве́травую ве́травае ве́травыя (неадуш.)
ве́травых (адуш.)
Т. ве́травым ве́травай
ве́траваю
ве́травым ве́травымі
М. ве́травым ве́травай ве́травым ве́травых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шы́ба ж. (Fnster)schibe f -, -n; Schibenglas n -(e)s, -gläser (шыба ў акне);

ветрава́я шы́ба аўта Wndschutzscheibe f, Frntscheibe f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ЗАБРУ́ДЖВАННЕ АТМАСФЕ́РЫ,

працэс змены складу атмасферы ў выніку паступлення ў яе забруджвальнікаў (аэразолей, газаў, цвёрдых часцінак і інш.). Негатыўна ўздзейнічае на жывыя арганізмы, прыносіць шкоду матэрыяльным каштоўнасцям. Адрозніваюць прыроднае (натуральнае) З.а. і забруджванне антрапагеннае. Крыніцы натуральнага З.а. — касмічны пыл, дзейнасць вулканаў, ветравая эрозія глебы, выветрыванне горных парод, зрэдку масавае цвіценне раслін і інш. У атмасферы дамешкі размяркоўваюцца нераўнамерна, у залежнасці ад размяшчэння крыніц забруджвання, метэаралагічных, тапаграфічных і інш. фактараў; маюць значэнне і мясц. атм. працэсы і трансгранічны перанос забруджвальнікаў. Антрапагеннае З.а. абумоўлена інтэнсіўнымі выкідамі і фіз. ўздзеяннямі на атмасферу розных галін гасп. дзейнасці чалавека; асн. забруджвальнікі: аксіды азоту, серы, вугляроду і інш. газападобныя злучэнні, пыл, аэразолі, вуглевадароды. Штогод у атмасферу выкідваецца каля 20 млрд. т вуглякіслага газу CO2, 700 млн. т інш. злучэнняў; тэхнагеннае паступленне CO2 складае каля 150 млн. т.

Канцэнтрацыя забруджвальнікаў паветра ў гарадах большая, чым у аддаленых населеных месцах. Непасрэдна з З.а. звязана ўзнікненне смогу ў буйных гарадах. Да асн. крытэрыяў якасці паветра належаць гранічна дапушчальныя канцэнтрацыі для населеных месцаў (стандарты якасці паветра). Для аздараўлення павет. басейна ўдасканальваюць тэхналогіі вытв. працэсаў, спосабы газаачысткі, пыла- і попелаўлоўнікаў, герметызацыю абсталявання, удасканальваюць спосабы спальвання паліва, цвёрдае і вадкае паліва замяняюць прыродным газам, ствараюць больш дасканалыя трансп. рухавікі і інш. Барацьба з З.а. — вядучая задача аховы атмасферы.

Я.В.Малашэвіч.

т. 6, с. 490

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)