вербава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вербава́нне вербава́нні
Р. вербава́ння вербава́нняў
Д. вербава́нню вербава́нням
В. вербава́нне вербава́нні
Т. вербава́ннем вербава́ннямі
М. вербава́нні вербава́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вербава́нне ср. вербова́ние, вербо́вка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вербава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вербаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вербова́ние вербава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вербо́вка ж. вярбо́ўка, -кі ж., вербава́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)