Ве́жкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ве́жкі
Р. Ве́жак
Ве́жкаў
Д. Ве́жкам
В. Ве́жкі
Т. Ве́жкамі
М. Ве́жках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Вежкі (в.) 3/6; 4/398 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ве́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ве́жка ве́жкі
Р. ве́жкі ве́жак
Д. ве́жцы ве́жкам
В. ве́жку ве́жкі
Т. ве́жкай
ве́жкаю		 ве́жкамі
М. ве́жцы ве́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

піна́кль

(фр. pinacle)

дэкаратыўныя вежкі на контрфорсах або на іншых архітэктурных частках познараманскіх і гатычных цэркваў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)