ва́хценны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ва́хценны |
ва́хценная |
ва́хценнае |
ва́хценныя |
| Р. |
ва́хценнага |
ва́хценнай
ва́хценнае |
ва́хценнага |
ва́хценных |
| Д. |
ва́хценнаму |
ва́хценнай |
ва́хценнаму |
ва́хценным |
| В. |
ва́хценны
ва́хценнага |
ва́хценную |
ва́хценнае |
ва́хценныя |
| Т. |
ва́хценным |
ва́хценнай
ва́хценнаю |
ва́хценным |
ва́хценнымі |
| М. |
ва́хценным |
ва́хценнай |
ва́хценным |
ва́хценных |
Крыніцы:
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ва́хценны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і вахтавы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wáchhabend a вайск. вартавы́; марск. ва́хценны; дзяжу́рны (на прадпрыемстве, у вайсковай часці)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wáchhabende sub m -n, -n вайск. нача́льнік караву́ла; марск. ва́хценны; дзя́журны (на прадпрыемстве, y вайсковай часці)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)