ва́льсавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ва́льсавы ва́льсавая ва́льсавае ва́льсавыя
Р. ва́льсавага ва́льсавай
ва́льсавае
ва́льсавага ва́льсавых
Д. ва́льсаваму ва́льсавай ва́льсаваму ва́льсавым
В. ва́льсавы (неадуш.)
ва́льсавага (адуш.)
ва́льсавую ва́льсавае ва́льсавыя (неадуш.)
ва́льсавых (адуш.)
Т. ва́льсавым ва́льсавай
ва́льсаваю
ва́льсавым ва́льсавымі
М. ва́льсавым ва́льсавай ва́льсавым ва́льсавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вальс, -а, мн. -ы, -аў, м.

Плаўны танец трохдольнага размеру, а таксама музыка ў рытме такога танца.

|| прым. ва́льсавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

«КАЗАЧО́К»,

«Казак», бел. нар. сольны мужчынскі танец імправізацыйнага характару. Муз. памер ​2/4. Тэмп хуткі.

Танцоры па чарзе дэманструюць сваю фантазію, спрыт, вынаходлівасць. Асн. элементы «К.» — вяровачка, па-дэ-баск, прысядка. Часам у выкананне ўключаюцца і жанчыны. У некат. рэгіёнах «К.» выконваецца парамі (асн. элемент — полька-вальсавы паварот па крузе). Суправаджаецца прыпеўкамі. У 19 ст. ў мностве варыянтаў бытаваў на Беларусі. Сцэнічны варыянт «К.» створаны ў 1928 К.​Алексютовічам. Падобны танец пашыраны ў Расіі і на Украіне.

т. 7, с. 425

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)