вадапо́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вадапо́йны вадапо́йная вадапо́йнае вадапо́йныя
Р. вадапо́йнага вадапо́йнай
вадапо́йнае		 вадапо́йнага вадапо́йных
Д. вадапо́йнаму вадапо́йнай вадапо́йнаму вадапо́йным
В. вадапо́йны (неадуш.)
вадапо́йнага (адуш.)		 вадапо́йную вадапо́йнае вадапо́йныя (неадуш.)
вадапо́йных (адуш.)
Т. вадапо́йным вадапо́йнай
вадапо́йнаю		 вадапо́йным вадапо́йнымі
М. вадапо́йным вадапо́йнай вадапо́йным вадапо́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вадапо́йны водопо́йный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вадапо́йны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для вадапою. Вадапойнае карыта, вядро.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадапо́й, -о́ю, м.

1. Месца на рацэ, возеры і інш., дзе пояць жывёлу і куды прыходзяць піць звяры.

2. Паенне жывёлы вадой.

|| прым. вадапо́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

водопо́йный вадапо́йны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ста́йня, ‑і, ж.

Памяшканне для коней, канюшня. Конюх выпускае з стайні коней На вясёлы вадапойны збор. Астрэйка. Са стайні конюх вывеў на шпацыр варанога жарабца. Чарнышэвіч.

•••

Аўгіевы стайні (канюшні) — пра вельмі забруджанае памяшканне, а таксама аб справах, у якіх пануе поўнае бязладдзе, блытаніна (ад грэчаскага міфа пра стайні цара Аўгія, што не чысціліся 30 год і былі вычышчаны Гераклам за адзін дзень).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)