вадазлі́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вадазлі́ўны вадазлі́ўная вадазлі́ўнае вадазлі́ўныя
Р. вадазлі́ўнага вадазлі́ўнай
вадазлі́ўнае
вадазлі́ўнага вадазлі́ўных
Д. вадазлі́ўнаму вадазлі́ўнай вадазлі́ўнаму вадазлі́ўным
В. вадазлі́ўны (неадуш.)
вадазлі́ўнага (адуш.)
вадазлі́ўную вадазлі́ўнае вадазлі́ўныя (неадуш.)
вадазлі́ўных (адуш.)
Т. вадазлі́ўным вадазлі́ўнай
вадазлі́ўнаю
вадазлі́ўным вадазлі́ўнымі
М. вадазлі́ўным вадазлі́ўнай вадазлі́ўным вадазлі́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вадазлі́ўны гидр. водосли́вный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вадазлі́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вадазліва. Вадазліўная плаціна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадазлі́ў, -ліва, мн. -лівы, -ліваў, м. (спец.).

Адтуліна ў верхняй частцы плаціны для сцёку лішняй вады.

|| прым. вадазлі́ўны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

водосли́вный вадазлі́ўны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)