бібле́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бібле́йны |
бібле́йная |
бібле́йнае |
бібле́йныя |
| Р. |
бібле́йнага |
бібле́йнай
бібле́йнае |
бібле́йнага |
бібле́йных |
| Д. |
бібле́йнаму |
бібле́йнай |
бібле́йнаму |
бібле́йным |
| В. |
бібле́йны (неадуш.)
бібле́йнага (адуш.) |
бібле́йную |
бібле́йнае |
бібле́йныя (неадуш.)
бібле́йных (адуш.) |
| Т. |
бібле́йным |
бібле́йнай
бібле́йнаю |
бібле́йным |
бібле́йнымі |
| М. |
бібле́йным |
бібле́йнай |
бібле́йным |
бібле́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бібле́йны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і біблейскі. А сам стваральнік уяўляецца асобай міфічнай і недасяжнай, накшталт барадатых біблейных прарокаў. Лужанін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
bíblisch a бібле́йны, бібле́йскі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)