бяссэ́нсавы, -ая, -ае.

Пазбаўлены сэнсу.

Б. набор слоў.

Б. ўчынак.

Б. позірк.

|| наз. бяссэ́нсавасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяссэ́нсавы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бяссэ́нсавы бяссэ́нсавая бяссэ́нсавае бяссэ́нсавыя
Р. бяссэ́нсавага бяссэ́нсавай
бяссэ́нсавае		 бяссэ́нсавага бяссэ́нсавых
Д. бяссэ́нсаваму бяссэ́нсавай бяссэ́нсаваму бяссэ́нсавым
В. бяссэ́нсавы (неадуш.)
бяссэ́нсавага (адуш.)		 бяссэ́нсавую бяссэ́нсавае бяссэ́нсавыя (неадуш.)
бяссэ́нсавых (адуш.)
Т. бяссэ́нсавым бяссэ́нсавай
бяссэ́нсаваю		 бяссэ́нсавым бяссэ́нсавымі
М. бяссэ́нсавым бяссэ́нсавай бяссэ́нсавым бяссэ́нсавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяссэ́нсавы бессмы́сленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяссэ́нсавы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і бяссэнсны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяссэ́нсавы

1. (адсутнічае сэнс, змест) sínnlos, únsinnig; vernúnftwidrig;

2. (недарэчны, бязмэтны) sínnlos;

3. (бяздумны) stúmpfsinnig, blöde; únverständig, verständnislos;

бяссэ́нсавы по́зірк verständnisloser Blick

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бяссэ́нсны, -ая, -ае.

Тое, што і бяссэнсавы.

|| наз. бяссэ́нснасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тараба́рскі, -ая, -ае.

1. Тайнапісны, крыптаграфічны.

Тарабарскае пісьмо.

2. перан. Бяссэнсавы, незразумелы (разм.).

Тарабарская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

meaningless [ˈmi:nɪŋləs] adj. бяссэ́нсавы, бессэнсо́ўны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абракада́бра, ‑ы, ж.

Бяссэнсавы, незразумелы набор слоў.

[Ад лац. abracadabra (магічная формула).]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абракада́бра, -ы, мн. -ы, -аў, ж. (кніжн.).

1. Лацінскае магічнае слова, заклінанне супраць хвароб.

2. Незразумелае слова ці бяссэнсавы, незразумелы набор слоў, бязглуздзіца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)