бязве́рхі, -ая, -ае.

Такі, у якім няма верху, верхавіны.

Бязверхая асіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бязве́рхі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бязве́рхі бязве́рхая бязве́рхае бязве́рхія
Р. бязве́рхага бязве́рхай
бязве́рхае		 бязве́рхага бязве́рхіх
Д. бязве́рхаму бязве́рхай бязве́рхаму бязве́рхім
В. бязве́рхі (неадуш.)
бязве́рхага (адуш.)		 бязве́рхую бязве́рхае бязве́рхія (неадуш.)
бязве́рхіх (адуш.)
Т. бязве́рхім бязве́рхай
бязве́рхаю		 бязве́рхім бязве́рхімі
М. бязве́рхім бязве́рхай бязве́рхім бязве́рхіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бязве́рхі безве́рхий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бязве́рхі, ‑ая, ‑ае.

Такі, у якога няма верху, верхавіны. Бязверхая бяроза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безве́рхий бязве́рхі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)