бу́стар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бу́стар |
бу́стары |
| Р. |
бу́стара |
бу́стараў |
| Д. |
бу́стару |
бу́старам |
| В. |
бу́стар |
бу́стары |
| Т. |
бу́старам |
бу́старамі |
| М. |
бу́стары |
бу́старах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
booster [ˈbu:stə] n.
1. tech. бу́стар, узмацня́льнік; паскара́льнік;
2. med. дадатко́вы ўзмацня́льны сро́дак
3. раке́та-но́сьбіт
4. AmE абаро́нца, прыхі́льнік (у палітыцы)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)