буслі́ны

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. буслі́ны буслі́ная буслі́нае буслі́ныя
Р. буслі́нага буслі́най
буслі́нае		 буслі́нага буслі́ных
Д. буслі́наму буслі́най буслі́наму буслі́ным
В. буслі́ны (неадуш.)
буслі́нага (адуш.)		 буслі́ную буслі́нае буслі́ныя (неадуш.)
буслі́ных (адуш.)
Т. буслі́ным буслі́най
буслі́наю		 буслі́ным буслі́нымі
М. буслі́ным буслі́най буслі́ным буслі́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

буслі́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. буслі́ны буслі́ная буслі́нае буслі́ныя
Р. буслі́нага буслі́най
буслі́нае		 буслі́нага буслі́ных
Д. буслі́наму буслі́най буслі́наму буслі́ным
В. буслі́ны (неадуш.)
буслі́нага (адуш.)		 буслі́ную буслі́нае буслі́ныя (неадуш.)
буслі́ных (адуш.)
Т. буслі́ным буслі́най
буслі́наю		 буслі́ным буслі́нымі
М. буслі́ным буслі́най буслі́ным буслі́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

буслі́ны а́иста, а́истовый;

б. клёкат — клёкот а́иста;

◊ ~ныя но́гі — но́ги как у а́иста; долговя́зый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

буслі́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бусла; належыць буслу. Бусліны клёкат. Буслінае гняздо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

буслі́ны Storch-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бу́сел, -сла, мн. буслы́, -о́ў, м.

1. Вялікая пералётная птушка з доўгай прамой чырвонай дзюбай і доўгімі чырвонымі нагамі.

Б. даўгакрылы.

Белы б.

Чорны б.

2. Высокая бутэлька гарэлкі (уст., разм.).

На стале стаялі два буслы гарэлкі.

|| прым. буслі́ны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Б. клёкат.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

а́истовый буслі́ны, бу́слаў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bociani

буславы; бусліны;

~e gniazdo — буслава (буслінае) гняздо; буслянка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

клёкат, ‑у, М ‑каце, м.

1. Перарывісты крык, характэрны для некаторых птушак. Бусліны клёкат. □ Гучаць мелодыі, і сэрца рвецца Туды, дзе ружамі цвітуць даліны, Дзе вінаграднік ля дарогі ўецца, А ў небе клёкат чуецца арліны. Гілевіч.

2. Гукі, якія ўтвараюцца пры кіпенні, бульканні вадкасцей. Клёкат вады.

3. Пра глухія перарывістыя гукі ў горле, грудзях. Сын гаварыў спакойным тонам, але з нейкім слабым клёкатам у глотцы. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чмялі́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чмяля, уласцівы яму. Чмяліны мёд. □ Маленькіх пчаляроў у Пуцілкавічах было многа. У час сенакосу яны збіралі чмяліныя гнёзды і пераносілі іх у свае берасцяныя вуллі. С. Александровіч. // Такі, як у чмяля (пра гул, голас). Струн гітарных гул чмяліны, Кастаньет бусліны клёкат. Дзве ружовых гітарысткі Абарвалі дзве струны. Панчанка. Манатонны, нудны постук колаў чмяліным гудам поўз у вушы. Шашкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)