булаве́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. булаве́шка булаве́шкі
Р. булаве́шкі булаве́шак
Д. булаве́шцы булаве́шкам
В. булаве́шку булаве́шкі
Т. булаве́шкай
булаве́шкаю		 булаве́шкамі
М. булаве́шцы булаве́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

булаве́шка ж.

1. набалда́шник м., ши́шка;

2. перен., бран. балда́ м. и ж., обалду́й м.;

3. перен., прост., пренебр. башка́, котело́к м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

булаве́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Разм.

1. Патаўшчэнне ў выглядзе шара, мнагагранніка і пад. на верхнім канцы палкі, кійка і пад.

2. Разм. Патаўшчэнне на стрыжні, на ствале; нараст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

булаве́шка ж. (булдавешка) Knauf m -(e)s, Knäufe

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

набалда́шник м. булаве́шка, -кі ж., булдаве́шка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

балабе́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Разм. Тое, што і булавешка (у 1 знач.). [Барабаншчык] вырабляў балабешкай і талеркамі такія цуды, што нават старэчыя.. ногі напэўна не змаглі б ўстаяць. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

булдаве́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Разм. Тое, што і булавешка. У правай руцэ ў яе была тоўстая чорная палка з нейкай адмысловай белай булдавешкаю — раней Таццяна чамусьці не заўважыла ў бабулі гэтай палкі. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обалду́й м., бран. ёлуп, -па м., ёлупень, -пня м.; до́ўбня, -ні ж., булаве́шка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

балда́ ж.

1. (молот) уст. до́ўбня, -ні ж., мо́лат, -та м., булаве́шка, -кі ж.;

2. (о человеке) бран. до́ўбня, -ні м. и ж.; ёлуп, -па м., ёлупень, -пня м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Knopf m -(e)s, Knöpfe

1) гу́зік (у розн. знач.);

Knöpfe schlíeßen* зашпі́льваць гу́зікі;

der ~ ist ab [ist ábgefallen, ist ábgesprungen] гу́зік адарва́ўся

2) за́пінка; кно́пка (званка)

3) булаве́шка, булдаве́шка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)