бу́йвалавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бу́йвалавы бу́йвалавая бу́йвалавае бу́йвалавыя
Р. бу́йвалавага бу́йвалавай
бу́йвалавае		 бу́йвалавага бу́йвалавых
Д. бу́йвалаваму бу́йвалавай бу́йвалаваму бу́йвалавым
В. бу́йвалавы (неадуш.)
бу́йвалавага (адуш.)		 бу́йвалавую бу́йвалавае бу́йвалавыя (неадуш.)
бу́йвалавых (адуш.)
Т. бу́йвалавым бу́йвалавай
бу́йвалаваю		 бу́йвалавым бу́йвалавымі
М. бу́йвалавым бу́йвалавай бу́йвалавым бу́йвалавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бу́йвалавы бу́йволовый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бу́йволовый бу́йвалавы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бу́йвалаў, ‑лава.

Які мае адносіны да буйвала, належыць яму. Буйвалаў рог. Буйвалавы ногі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bawoli

буйвалавы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

«РАГА́ЛЯ»,

прыватнаўласніцкі герб, якім карысталася больш за 150 родаў Беларусі, Украіны, Літвы і Польшчы, у т. л. Ажахоўскія, Завадскія, Іваноўскія, Красіцкія. Шчыт герба падзелены вертыкальна напалам, у 1-м, чырв. полі сярэбраны аленевы рог з 4 адросткамі, у 2-м, сярэбраным полі чырв. буйвалавы рог. Клейнод — над прылбіцай з каронай такія ж самыя рогі. Вядомы з сярэдзіны 13 ст.

В.​С.​Пазднякоў.

т. 13, с. 194

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)