бро́сненне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. бро́сненне
Р. бро́снення
Д. бро́сненню
В. бро́сненне
Т. бро́сненнем
М. бро́сненні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бро́сненне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. броснець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цвете́ние

1. бот. цвіце́нне, -ння ср.; (о хлебах) красава́нне, -ння ср.;

2. (плесневение) цвіце́нне, -ння ср.; (о жидкостях) бро́сненне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)