Бра́нчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бра́нчыцы
Р. Бра́нчыц
Бра́нчыцаў
Д. Бра́нчыцам
В. Бра́нчыцы
Т. Бра́нчыцамі
М. Бра́нчыцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Бранчыцы (в.) 2/393; 9/331

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)