бліско́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бліско́тка |
бліско́ткі |
| Р. |
бліско́ткі |
бліско́так |
| Д. |
бліско́тцы |
бліско́ткам |
| В. |
бліско́тку |
бліско́ткі |
| Т. |
бліско́ткай
бліско́ткаю |
бліско́ткамі |
| М. |
бліско́тцы |
бліско́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бліско́тка ж., разг. блёстка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Flítter m -s, - блі́скаўка; бліско́тка, мішура́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
trinket
[ˈtrɪŋkɪt]
n.
1) бліско́тка, блі́скаўка f., аздо́бныя бразго́ткі
2) дро́бязь f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)