белару́скі белору́сский;

~кая мо́ва — белору́сский язы́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

белару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. белару́скі белару́ская белару́скае белару́скія
Р. белару́скага белару́скай
белару́скае		 белару́скага белару́скіх
Д. белару́скаму белару́скай белару́скаму белару́скім
В. белару́скі (неадуш.)
белару́скага (адуш.)		 белару́скую белару́скае белару́скія (неадуш.)
белару́скіх (адуш.)
Т. белару́скім белару́скай
белару́скаю		 белару́скім белару́скімі
М. белару́скім белару́скай белару́скім белару́скіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белару́скі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да беларусаў, Беларусі. Беларускі народ. Беларуская мова. Беларуская літаратура. Беларускі акцэнт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

белару́скі belarússisch, wéißrussisch;

белару́ская мо́ва die belarússische Spráche, das Belarússische, das Wéißrussische

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Беларускі (сорт агрэсту) 1/87

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Беларускі (сорт бобу) 2/361

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Беларускі» (зверасаўгас, Вілейскі р-н) 4/545; 10/301; 11/224, 400

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

белару́сы, -аў, адз. -ру́с, -а, м.

1. Усходнеславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Рэспублікі Беларусь.

2. Грамадзяне Рэспублікі Беларусь.

|| ж. белару́ска, -і, ДМ -ру́сцы, мн. -і, -сак.

|| прым. белару́скі, -ая, -ае.

Беларуская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

украі́нска-белару́скі украи́нско-белору́сский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

венге́ра-белару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. венге́ра-белару́скі венге́ра-белару́ская венге́ра-белару́скае венге́ра-белару́скія
Р. венге́ра-белару́скага венге́ра-белару́скай
венге́ра-белару́скае		 венге́ра-белару́скага венге́ра-белару́скіх
Д. венге́ра-белару́скаму венге́ра-белару́скай венге́ра-белару́скаму венге́ра-белару́скім
В. венге́ра-белару́скі (неадуш.)
венге́ра-белару́скага (адуш.)		 венге́ра-белару́скую венге́ра-белару́скае венге́ра-белару́скія (неадуш.)
венге́ра-белару́скіх (адуш.)
Т. венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скай
венге́ра-белару́скаю		 венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скімі
М. венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скай венге́ра-белару́скім венге́ра-белару́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)