безыме́нны, -ая, -ае.

Які не мае імя, назвы або яны невядомыя.

Б. персанаж.

Безыменная даліна.

|| прым. безыме́ннасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

безыме́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. безыме́нны безыме́нная безыме́ннае безыме́нныя
Р. безыме́ннага безыме́ннай
безыме́ннае		 безыме́ннага безыме́нных
Д. безыме́ннаму безыме́ннай безыме́ннаму безыме́нным
В. безыме́нны (неадуш.)
безыме́ннага (адуш.)		 безыме́нную безыме́ннае безыме́нныя (неадуш.)
безыме́нных (адуш.)
Т. безыме́нным безыме́ннай
безыме́ннаю		 безыме́нным безыме́ннымі
М. безыме́нным безыме́ннай безыме́нным безыме́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

безыме́нны безымя́нный;

б. па́лец — безымя́нный па́лец

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

безыме́нны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае імя, назвы або яны не вядомыя. [Яраш:] — Я звярнуў у вузкі безыменны завулак, па якім некалі хадзіў да ракі. Шамякін. Безыменнай, безгалосай Ты была, краіна. Колас. // Аўтар якога невядомы; ананімны. Песня Шаўчэнкі безыменнай жыла ў беларускім народзе многія дзесяткі год. Купала.

•••

Безыменны палец гл. палец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БЕЗЫМЕ́ННЫ,

дзеючы вулкан на У Камчаткі, у Расіі. Выш. да 3085 м. Стратавулкан, складзены з андэзітавых лаваў. У Безыменнага расце экструзіўны купал Новы (выш. каля 500 м) на месцы кратэра, утворанага ў 1956. Магутныя гразевыя патокі (да 90 км); фумаролы.

т. 2, с. 374

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

безыме́нны námenlos; anoným;

безыме́нны па́лец Ríngfínger m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

безымённый и безымя́нный безыме́нны;

безымя́нный па́лец безыме́нны па́лец.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ring finger [ˈrɪŋˌfɪŋgə] n. безыме́нны па́лец

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АНАНІ́М (ад грэч. anōnymos безыменны),

1) аўтар пісьма, запіскі або літ. твора, які ўтойвае сваё імя.

2) Літаратурны твор без подпісу, невядома кім напісаны, гл. Ананімны твор.

т. 1, с. 337

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

anonymous

[əˈnɑ:nɪməs]

adj.

анані́мны, безыме́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)