безви́нный бязві́нны, невінава́ты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

безвинный

Том: 1, старонка: 227.

img/01/01-227_1130_Безвинный.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

бязві́нны безви́нный; неви́нный, непови́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

невінава́ты невино́вный, неви́нный, непови́нный, безви́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неви́нный

1. (невиновный) невінава́ты; (безвинный) бязві́нны;

неви́нные лю́ди невінава́тыя лю́дзі;

неви́нная же́ртва бязві́нная ахвя́ра;

2. (простодушный) няві́нны, бязві́нны; (наивный) наі́ўны;

неви́нный ребёнок наі́ўнае (няві́ннае) дзіця́;

неви́нная шу́тка бязві́нны жарт;

неви́нные и́гры няві́нныя гу́льні;

3. (девственный) няві́нны; (целомудренный) цнатлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)