батарэ́ец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
батарэ́ец |
батарэ́йцы |
| Р. |
батарэ́йца |
батарэ́йцаў |
| Д. |
батарэ́йцу |
батарэ́йцам |
| В. |
батарэ́йца |
батарэ́йцаў |
| Т. |
батарэ́йцам |
батарэ́йцамі |
| М. |
батарэ́йцу |
батарэ́йцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
батарэ́ец, -рэ́йца м., разг. батаре́ец
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
батарэ́ец, ‑рэйца, м.
Артылерыст, баец батарэі (у 1 знач.). Уначы Жаўна з групай партызан свайго атрада прабраўся ў тыл ворага, перабіў батарэйцаў і папсаваў гарматы. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
батаре́ец батарэ́ец, -рэ́йца м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)