баражы́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак. (спец.).

Патруляваць у паветры, ахоўваючы аб’екты ад авіяцыі праціўніка (пра самалёты).

|| наз. баражы́раванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

баражы́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. баражы́рую баражы́руем
2-я ас. баражы́руеш баражы́руеце
3-я ас. баражы́руе баражы́руюць
Прошлы час
м. баражы́раваў баражы́равалі
ж. баражы́равала
н. баражы́равала
Загадны лад
2-я ас. баражы́руй баражы́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час баражы́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

баражы́раваць несов. барражи́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

баражы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.

Патруляваць у паветры для аховы аб’ектаў ад авіяцыі праціўніка (пра самалёты).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

баражы́раваць

(ад фр. barrage = перашкода, загарода)

патруляваць на самалётах над пэўным раёнам для аховы аб’ектаў ад авіяцыі праціўніка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

барражи́ровать несов. баражы́раваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

баражы́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. баражыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

barrage

[bəˈrɑ:ʒ]

1.

n., esp. Brit., Milit.

1) бара́ж -у́ m., сканцэнтрава́ны абстрэ́л, канана́да f.

2) [ˈbɑ:rɪdʒ] гаць f. (у рацэ́)

2.

v.t.

баражы́раваць, абстрэ́льваць з артыле́рыі

3.

v.i.

быць пад артылеры́йскім агнём

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)