бапты́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Паслядоўнік хрысціянскай секты, які прапаведуе хрышчэнне ў сталым узросце і адмаўляе некаторыя абрады і догматы царквы.

|| ж. бапты́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. бапты́сцкі, -ая, -ае.

Баптысцкая секта.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бапты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бапты́ст бапты́сты
Р. бапты́ста бапты́стаў
Д. бапты́сту бапты́стам
В. бапты́ста бапты́стаў
Т. бапты́стам бапты́стамі
М. бапты́сце бапты́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бапты́ст м., рел. бапти́ст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бапты́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік баптызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бапты́ст м. рэл. Baptíst m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бапты́ст

(лац. baptista, ад гр. baptistes = хрысціцель)

паслядоўнік баптызму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бапты́ст

(англ. baptist < лац. baptista, ад гр. baptistes = хрысціцель)

паслядоўнік баптызму.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

бапти́ст бапты́ст, -та м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бапты́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да баптыст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

baptysta

м. баптыст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)