Балата́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Балата́
Р. Балаты́
Д. Балаце́
В. Балату́
Т. Балато́й
Балато́ю
М. Балаце́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бала́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бала́та бала́ты
Р. бала́ты бала́т
Д. бала́це бала́там
В. бала́ту бала́ты
Т. бала́тай
бала́таю		 бала́тамі
М. бала́це бала́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бала́та

(ісп. balata)

згуслы сок манілкары, блізкі па складу і ўласцівасцях да гутаперчы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)