балансі́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. балансі́рны балансі́рная балансі́рнае балансі́рныя
Р. балансі́рнага балансі́рнай
балансі́рнае		 балансі́рнага балансі́рных
Д. балансі́рнаму балансі́рнай балансі́рнаму балансі́рным
В. балансі́рны (неадуш.)
балансі́рнага (адуш.)		 балансі́рную балансі́рнае балансі́рныя (неадуш.)
балансі́рных (адуш.)
Т. балансі́рным балансі́рнай
балансі́рнаю		 балансі́рным балансі́рнымі
М. балансі́рным балансі́рнай балансі́рным балансі́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

балансі́рны баланси́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

балансі́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да балансіра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

балансі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Доўгі шост, пры дапамозе якога балансёр захоўвае раўнавагу на канаце.

2. Дэталь у машыне, механізме, якая перадае рух ад адной часткі да другой.

|| прым. балансі́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ДЭЛЬТАПЛА́Н (ад дэльта + план),

балансірны планёр з гнуткім (мяккім) крылом трохвугольнай (дэльта- або трапецападобнай) формы. Мае трубчасты каркас (звычайна з дзюралюмінію), тросавыя расцяжкі і нясучую паверхню — крыло (з дакрону або лаўсану). Выкарыстоўваецца ў дэльтапланёрным спорце.

Пілот прывязваецца да Д. рамянямі. Узлёт адбываецца ў выніку разбегу з высокага месца, кіраванне палётам — зменай паставы цела з дапамогай ручкі-трапецыі. Абрыс Д. даў Леанарда да Вінчы, патэнт на Д. атрымаў Ф.​Рагала ў 1951 (ЗША). Першыя палёты адбыліся ў канцы 1960 — пач. 1970-х г. у ЗША, Аўстраліі, СССР і інш. Створаны Д. «Славуціч» (Кіеў), «Сокал» (Ленінград), «Масквіч» (Масква) і інш. Найб. зафіксаваная працягласць палёту на Д. 28 гадз, далёкасць — каля 165 км (1979).

Дэльтаплан у палёце.

т. 6, с. 344

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)