бакштэ́йн

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. бакштэ́йн
Р. бакштэ́йну
Д. бакштэ́йну
В. бакштэ́йн
Т. бакштэ́йнам
М. бакштэ́йне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бакштэ́йн, -ну м. (сыр) бакште́йн

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бакштэ́йн, ‑у, м.

Гатунак галандскага сыру.

[Ням. Backstein — цэгла.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бакштэ́йн

(ням. Backstein = літар. абпаленая цэгла)

гатунак галандскага сыру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Бакштэйн С. З. 5/613

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

бакште́йн (сыр) бакштэ́йн, -ну м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)