бадзя́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бадзя́нне бадзя́нні
Р. бадзя́ння бадзя́нняў
Д. бадзя́нню бадзя́нням
В. бадзя́нне бадзя́нні
Т. бадзя́ннем бадзя́ннямі
М. бадзя́нні бадзя́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бадзя́нне ср., разг.

1. бродя́жничество; скита́ние, блужда́ние; мы́канье;

2. шата́ние;

1, 2 см. бадзя́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бадзя́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. бадзяцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бадзя́нне н. Lаndstreicheréi f -, Vagabundíeren [vɑ-] n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бадзя́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца; незак.

1. Весці бадзяжніцкае, без пэўнага занятку і прыстанішча жыццё.

Б. па свеце.

2. Марна траціць час, сланяючыся без справы.

Б. па вуліцы.

|| наз. бадзя́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

праздношата́ние бадзя́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rove​1 [rəʊv] n. fml бязмэ́тная прагу́лка, бадзя́нне;

be on the rove прагу́львацца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дармае́дства, ‑а, н.

Разм. Пражыванне на чужыя сродкі; гультайства. [Пракоп] востра адчуў сваю адзіноту, сваю адарванасць ад людзей, сваё бадзянне ў дарогах, сваё дармаедства. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

tułactwo

н. бадзянне, блуканне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

скита́льчество бадзя́нне, -ння ср., блука́нне, -ння ср.; вандро́ўніцтва, -ва ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)