Verbum

анлайнавы слоўнік

Багда́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	Багда́н	Багда́ны
Р.	Багда́на	Багда́наў
Д.	Багда́ну	Багда́нам
В.	Багда́на	Багда́наў
Т.	Багда́нам	Багда́намі
М.	Багда́не	Багда́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

багда́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	багда́н	багда́ны
Р.	багда́на	багда́наў
Д.	багда́ну	багда́нам
В.	багда́на	багда́наў
Т.	багда́нам	багда́намі
М.	багда́не	багда́нах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Багда́н ’пазашлюбнае дзіця, падкідыш’ (Касп., Нас.). Азначае ўласна ’дадзены богам’. Параўн. рус. богданёнок, богданыч, богода́ненок, богода́нное дитя, богода́нный ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ісакаў Багдан 1/462