аэрафо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аэрафо́н аэрафо́ны
Р. аэрафо́на аэрафо́наў
Д. аэрафо́ну аэрафо́нам
В. аэрафо́н аэрафо́ны
Т. аэрафо́нам аэрафо́намі
М. аэрафо́не аэрафо́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аэрафо́н м. аэрофо́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аэрафо́н

(ад аэра- + -фон)

духавы музычны інструмент, у якім крыніцай гуку з’яўляецца дрыжанне слупка паветра (напр. арган, кларнет, флейта).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аэрофо́н аэрафо́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)