ашчані́цца гл. шчаніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ашчані́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ашчэ́ніцца ашчэ́няцца
Прошлы час
м. ашчані́ўся ашчані́ліся
ж. ашчані́лася
н. ашчані́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ашчані́цца сов. ощени́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ашчані́цца, ашчэніцца; зак.

Нарадзіць, прывесці шчанят (пра суку, лісу, ваўчыцу).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашчані́цца Júnge wérfen* (пра сабак, ваўкоў, лісіц)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шчані́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., шчэ́ніцца; незак.

Раджаць (пра сабаку, ваўчыцу, лісу і некаторых іншых жывёл).

|| зак. ашчані́цца, ашчэ́ніцца.

|| наз. шчане́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ощени́ться ашчані́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wélfen vi ашчані́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

валача́шчы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які пастаянна пераходзіць з месца на месца, не маючы пэўнага прытулку. Валачашчая сука прыбілася сюды і паспела ўжо тут ашчаніцца. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

oszczenić się

oszczeni|ć się

зак. ашчаніцца;

suka się ~ła — сучка ашчанілася

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)