ашу́кванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ашу́кванне
Р. ашу́квання
Д. ашу́кванню
В. ашу́кванне
Т. ашу́кваннем
М. ашу́кванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ашу́кванне ср. обма́н м.; см. ашу́кваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ашу́кванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ашукваць — ашукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обма́нывание падма́нванне, -ння ср., ашу́кванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

naciąganie

н.

1. нацягванне, напінанне;

2. ашукванне, абдурванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)