ацэ́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ацэ́нены ацэ́неная ацэ́ненае ацэ́неныя
Р. ацэ́ненага ацэ́ненай
ацэ́ненае		 ацэ́ненага ацэ́неных
Д. ацэ́ненаму ацэ́ненай ацэ́ненаму ацэ́неным
В. ацэ́нены (неадуш.)
ацэ́ненага (адуш.)		 ацэ́неную ацэ́ненае ацэ́неныя (неадуш.)
ацэ́неных (адуш.)
Т. ацэ́неным ацэ́ненай
ацэ́ненаю		 ацэ́неным ацэ́ненымі
М. ацэ́неным ацэ́ненай ацэ́неным ацэ́неных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ацэ́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ацэ́нены ацэ́неная ацэ́ненае ацэ́неныя
Р. ацэ́ненага ацэ́ненай
ацэ́ненае		 ацэ́ненага ацэ́неных
Д. ацэ́ненаму ацэ́ненай ацэ́ненаму ацэ́неным
В. ацэ́нены (неадуш.)
ацэ́ненага (адуш.)		 ацэ́неную ацэ́ненае ацэ́неныя (неадуш.)
ацэ́неных (адуш.)
Т. ацэ́неным ацэ́ненай
ацэ́ненаю		 ацэ́неным ацэ́ненымі
М. ацэ́неным ацэ́ненай ацэ́неным ацэ́неных

Кароткая форма: ацэ́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ацэ́нены оценённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ацэ́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ацаніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ацэ́нены bewértet; geschätzt, gewürdigt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

оценённый ацэ́нены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

valued

[ˈvælju:d]

adj.

1) ацэ́нены

2) высо́ка цэ́нены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zapoznany

непрызнаны; не ацэнены;

zapoznany geniusz — непрызнаны геній

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ацані́ць, ацаню́, ацэ́ніш, ацэ́ніць; ацэ́нены; зак.

1. каго-што. Вызначыць цану каго-, чаго-н.

А. каня.

А. хату.

2. што. Устанавіць узровень, ступень падрыхтаванасці.

А. веды школьнікаў.

3. перан., каго-што. Выказаць думку, меркаванне аб значэнні або каштоўнасці каго-, чаго-н.

Правільна а. учынак палявода.

|| незак. ацэ́ньваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. ацэ́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.; прым. ацэ́начны, -ая, -ае (паводле 1 знач.).

Ацэначная камісія.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ВЕ́ЛЕР (Міхаіл Львовіч) (Майсей Лейбавіч; 1857, г. Пінск — 1882),

удзельнік народніцкага руху. Скончыў гімназію ў Мінску, вучыўся ў Кіеўскім ун-це. З 1876 чл. Мінскага народніцкага гуртка М.​Г.​Рабіновіча-Чорнага. У 1877 арганізаваў у Мінску народніцкі гурток землявольскага кірунку. У 1878 уцёк за мяжу, жыў у Швейцарыі і Парыжы. У 1881 вярнуўся ў Расію, добраахвотна з’явіўся ў Мінскае губ. жандарскае ўпраўленне, жыў пад наглядам паліцыі. Яго кантакты з уладамі адмоўна ацэнены ў колах рэвалюцыянераў. Скончыў самагубствам.

М.​Б.​Ласінскі.

т. 4, с. 66

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)