ахваці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ахвачу́ |
ахва́цім |
| 2-я ас. |
ахва́ціш |
ахва́ціце |
| 3-я ас. |
ахва́ціць |
ахва́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
ахваці́ў |
ахваці́лі |
| ж. |
ахваці́ла |
| н. |
ахваці́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ахваці́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ахваці́ць сов., см. ахапі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
przejąć
przeją|ć
зак.
1. праняць; пранізаць; працяць;
~ł go ból — яго працяў (пранізаў) боль;
2. перахапіць, перахваціць (ліст);
3. ахапіць, ахваціць;
strach go ~ł — яго ахапіў страх;
4. прыняць на сябе (абавязкі);
5. пераняць, запазычыць;
~ć czyje ruchy — пераняць чые рухі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)