ахваці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ахвачу́ ахва́цім
2-я ас. ахва́ціш ахва́ціце
3-я ас. ахва́ціць ахва́цяць
Прошлы час
м. ахваці́ў ахваці́лі
ж. ахваці́ла
н. ахваці́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час ахваці́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ахваці́ць сов., см. ахапі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przejąć

przeją|ć

зак.

1. праняць; пранізаць; працяць;

~ł go ból — яго працяў (пранізаў) боль;

2. перахапіць, перахваціць (ліст);

3. ахапіць, ахваціць;

strach go ~ł — яго ахапіў страх;

4. прыняць на сябе (абавязкі);

5. пераняць, запазычыць;

czyje ruchy — пераняць чые рухі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)