афішава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
афішу́ю |
афішу́ем |
| 2-я ас. |
афішу́еш |
афішу́еце |
| 3-я ас. |
афішу́е |
афішу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
афішава́ў |
афішава́лі |
| ж. |
афішава́ла |
| н. |
афішава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
афішу́й |
афішу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
афішу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
афішава́ць, афішы́раваць zur Schau trágen* [stéllen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
афиши́ровать сов. и несов. афішы́раваць, афішава́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
afiszować
незак. афішаваць, дэманстраваць;
afiszować swoje uczucia — афішаваць (дэманстраваць) свае пачуцці
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)