афіні́раваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
афіні́рую |
афіні́руем |
| 2-я ас. |
афіні́руеш |
афіні́руеце |
| 3-я ас. |
афіні́руе |
афіні́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
афіні́раваў |
афіні́равалі |
| ж. |
афіні́равала |
| н. |
афіні́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
афіні́руй |
афіні́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
афіні́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)
афіні́раваць несов., тех. аффини́ровать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
афіні́раваць
(фр. affiner = ачышчаць)
рабіць афінацыю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аффини́ровать сов. и несов. афіні́раваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)