афо́рмлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афо́рмлены афо́рмленая афо́рмленае афо́рмленыя
Р. афо́рмленага афо́рмленай
афо́рмленае		 афо́рмленага афо́рмленых
Д. афо́рмленаму афо́рмленай афо́рмленаму афо́рмленым
В. афо́рмлены (неадуш.)
афо́рмленага (адуш.)		 афо́рмленую афо́рмленае афо́рмленыя (неадуш.)
афо́рмленых (адуш.)
Т. афо́рмленым афо́рмленай
афо́рмленаю		 афо́рмленым афо́рмленымі
М. афо́рмленым афо́рмленай афо́рмленым афо́рмленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

афо́рмлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афо́рмлены афо́рмленая афо́рмленае афо́рмленыя
Р. афо́рмленага афо́рмленай
афо́рмленае		 афо́рмленага афо́рмленых
Д. афо́рмленаму афо́рмленай афо́рмленаму афо́рмленым
В. афо́рмлены (неадуш.)
афо́рмленага (адуш.)		 афо́рмленую афо́рмленае афо́рмленыя (неадуш.)
афо́рмленых (адуш.)
Т. афо́рмленым афо́рмленай
афо́рмленаю		 афо́рмленым афо́рмленымі
М. афо́рмленым афо́рмленай афо́рмленым афо́рмленых

Кароткая форма: афо́рмлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

афо́рмлены офо́рмленный; совершённый; см. афо́рміць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

афо́рмлены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аформіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

офо́рмленный афо́рмлены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

экслі́брыс, -а, мн. -ы, -аў, м.

Па-мастацку аформлены знак, які паказвае на прыналежнасць кнігі ўладальніку (звычайна ў выглядзе пячаткі, наклейкі і пад.).

|| прым. экслі́брысны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парта́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Галоўны ўваход вялікага будынка, архітэктурна аформлены.

2. Канструкцыя ў выглядзе рамы, якая перасоўваецца (па рэйках) або з’яўляецца часткай вялікіх машын, станкоў (спец.).

|| прым. парта́льны, -ая, -ае.

П. кран.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ліцэ́нзія, ‑і, ж.

Спец.

1. Дазвол дзяржаўных органаў на ўвоз тавараў з-за граніцы або на вываз іх за граніцу; дакумент, у якім аформлены гэты дазвол.

2. Дазвол на выкарыстанне чаго‑н. (запатэнтаванага вынаходства і пад.); дакумент, у якім аформлены гэты дазвол.

[Лац. licentia — права, дазвол.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запі́саны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад запісаць.

2. у знач. прым. Афіцыяльна аформлены ў шлюбе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапіле́і, ‑яў; адз. няма.

Спец.

1. Парадны, архітэктурна аформлены ўваход, брама.

2. Назва літаратурных зборнікаў, звычайна тыпу анталогіі.

[Ад грэч. propýlaia — перад уваходам.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)