атэро́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. атэро́ма атэро́мы
Р. атэро́мы атэро́м
Д. атэро́ме атэро́мам
В. атэро́му атэро́мы
Т. атэро́май
атэро́маю		 атэро́мамі
М. атэро́ме атэро́мах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

АТЭРО́МА (ад грэч. athēra кашка + ...ома),

кіста сальнай залозы, якая ўзнікае пры закупорцы вывадной пратокі. Бывае ў вобласці валасянога покрыва галавы, твару, шыі, машонкі ў выглядзе цвёрдай круглаватай бязбольнай пухліны. Мае цвёрдую капсулу з кашкападобнай белай масай. Магчыма нагнаенне. Лячэнне хірургічнае.

т. 2, с. 82

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

атэро́ма

(гр. atheroma)

кіста сальнай залозы скуры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

атеро́ма мед. атэро́ма, -мы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

атэрамато́з

(ад атэрома)

адкладанне ў артэрыях тлушчавай масы з крышталямі халестэрыну і солямі вапняку, напр. пры атэрасклерозе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)