атуні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. атуні́т
Р. атуні́ту
Д. атуні́ту
В. атуні́т
Т. атуні́там
М. атуні́це

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Атуніт (мінерал) 9/35; 10/482

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

атуні́т

гл. атэніт.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

атэні́т, атуні́т

(ад фр. Autun = назва мясцовасці ў Францыі)

мінерал класа фасфатаў зялёнага, зеленавата-жоўтага колеру, радыеактыўны; з’яўляецца сыравінай для атрымання урану.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)