Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
атлусце́ннеср. ожире́ние;
○ а. сэ́рца — мед. ожире́ние се́рдца
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
атлусце́нне, ‑я, н.
Станпаводлезнач.дзеясл. атлусцець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Атлусценне 1/560; 3/304; 10/262
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
АТЛУСЦЕ́ННЕ,
лішняе адкладанне тлушчу ў падскурнай клятчатцы і інш. тканках арганізма. Галоўны фактар атлусцення — парушэнне механізмаў рэгуляцыі тлушчавага абмену. Адрозніваюць атлусценне як самастойную хваробу і як сімптом пры хваробах нерв. і эндакрыннай сістэм. Развіццю спрыяюць празмернае харчаванне, абмежаванасць фіз. нагрузкі, спадчынная схільнасць і інш. Існуюць 4 ступені атлусцення ў залежнасці ад масы хворага: 1-я — маса перавышае нармальную масу на 30%; 2-я — на 30—50%; 3-я — на 50—100%; 4-я — болей за 100%. Пры 1-й і 2-й ступенях працаздольнасць і жыццёвая актыўнасць хворых не парушаны. Потым узнікаюць хваробы: лёгачная і сардэчная недастатковасць, атэрасклероз, дыябет і інш. Лечаць атлусценне дыетай, лячэбнай фізкультурай, воднымі працэдурамі, лякарствамі.