асіры́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асіры́йскі асіры́йская асіры́йскае асіры́йскія
Р. асіры́йскага асіры́йскай
асіры́йскае		 асіры́йскага асіры́йскіх
Д. асіры́йскаму асіры́йскай асіры́йскаму асіры́йскім
В. асіры́йскі (неадуш.)
асіры́йскага (адуш.)		 асіры́йскую асіры́йскае асіры́йскія (неадуш.)
асіры́йскіх (адуш.)
Т. асіры́йскім асіры́йскай
асіры́йскаю		 асіры́йскім асіры́йскімі
М. асіры́йскім асіры́йскай асіры́йскім асіры́йскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асіры́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Асірыі, асірыйцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асіры́йскі гіст. assýrisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вавіло́на-асіры́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вавіло́на-асіры́йскі вавіло́на-асіры́йская вавіло́на-асіры́йскае вавіло́на-асіры́йскія
Р. вавіло́на-асіры́йскага вавіло́на-асіры́йскай
вавіло́на-асіры́йскае		 вавіло́на-асіры́йскага вавіло́на-асіры́йскіх
Д. вавіло́на-асіры́йскаму вавіло́на-асіры́йскай вавіло́на-асіры́йскаму вавіло́на-асіры́йскім
В. вавіло́на-асіры́йскі (неадуш.)
вавіло́на-асіры́йскага (адуш.)		 вавіло́на-асіры́йскую вавіло́на-асіры́йскае вавіло́на-асіры́йскія (неадуш.)
вавіло́на-асіры́йскіх (адуш.)
Т. вавіло́на-асіры́йскім вавіло́на-асіры́йскай
вавіло́на-асіры́йскаю		 вавіло́на-асіры́йскім вавіло́на-асіры́йскімі
М. вавіло́на-асіры́йскім вавіло́на-асіры́йскай вавіло́на-асіры́йскім вавіло́на-асіры́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ассири́йский асіры́йскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Assyrian​2 [əˈsɪriən] adj. асіры́йскі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

НАБАПАЛАСА́Р, Набу-аплаўцур,

заснавальнік Новававілонскага царства і дынастыі халдзейскіх цароў; правіў у 626—605 да н.э. Напачатку асірыйскі палкаводзец, потым намеснік Вавілоніі. У 626 да н.э. ўзначаліў паўстанне вавіланян супраць Асірыі (пад яе ўладай Вавілонія была з 729 да н.э.). Захапіў Вавілон (626), Урук (620), Ніпур (615). З 614 у саюзе з мідыйскім царом Кіяксарам вёў вайну супраць Асірыі, якая завяршылася падзеннем Ніневіі (612), разгромам асірыйскіх войск і іх егіп. саюзнікаў у бітве каля Кархемыша (605). Атрымаў у валоданне паўд. ч. Асірыі.

т. 11, с. 86

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)