асці́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асці́сты асці́стая асці́стае асці́стыя
Р. асці́стага асці́стай
асці́стае		 асці́стага асці́стых
Д. асці́стаму асці́стай асці́стаму асці́стым
В. асці́сты (неадуш.)
асці́стага (адуш.)		 асці́стую асці́стае асці́стыя (неадуш.)
асці́стых (адуш.)
Т. асці́стым асці́стай
асці́стаю		 асці́стым асці́стымі
М. асці́стым асці́стай асці́стым асці́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асці́сты ости́стый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асці́сты, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і асцюкаваты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ости́стый асцюкава́ты;

ости́стый отро́сток анат. асці́сты адро́стак.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)