асто́йлівы, -ая, -ае (спец.).

Які валодае астойлівасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асто́йлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асто́йлівы асто́йлівая асто́йлівае асто́йлівыя
Р. асто́йлівага асто́йлівай
асто́йлівае		 асто́йлівага асто́йлівых
Д. асто́йліваму асто́йлівай асто́йліваму асто́йлівым
В. асто́йлівы (неадуш.)
асто́йлівага (адуш.)		 асто́йлівую асто́йлівае асто́йлівыя (неадуш.)
асто́йлівых (адуш.)
Т. асто́йлівым асто́йлівай
асто́йліваю		 асто́йлівым асто́йлівымі
М. асто́йлівым асто́йлівай асто́йлівым асто́йлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асто́йлівы мор. осто́йчивый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае астойлівасць. Астойлівае судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

осто́йчивый асто́йлівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stable

I [ˈsteɪbəl]

1.

n.

1) ста́йня f.

2) хлеў -ява́ m.

3) бегавы́я ко́ні аднаго́ ўла́сьніка, каню́шня f., ко́нны заво́д

2.

v.t.

ста́віць у ста́йню, трыма́ць у ста́йні

•

- stables

II [ˈsteɪbəl]

adj.

1) усто́йлівы, стабі́льны; трыва́лы

stable currency — усто́йлівая валю́та

stable foundation — трыва́лы падму́рак

2) асто́йлівы (самалёт)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)