асо́басны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асо́басны |
асо́басная |
асо́баснае |
асо́басныя |
| Р. |
асо́баснага |
асо́баснай асо́баснае |
асо́баснага |
асо́басных |
| Д. |
асо́баснаму |
асо́баснай |
асо́баснаму |
асо́басным |
| В. |
асо́басны (неадуш.) асо́баснага (адуш.) |
асо́басную |
асо́баснае |
асо́басныя (неадуш.) асо́басных (адуш.) |
| Т. |
асо́басным |
асо́баснай асо́баснаю |
асо́басным |
асо́баснымі |
| М. |
асо́басным |
асо́баснай |
асо́басным |
асо́басных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асо́басны, ‑ая, ‑ае.
Кніжн. Які мае адносіны да асобы (у 1 знач.), да суб’екта. Асобасныя характарыстыкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
індывідуа́льна-асо́басны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
індывідуа́льна-асо́басны |
індывідуа́льна-асо́басная |
індывідуа́льна-асо́баснае |
індывідуа́льна-асо́басныя |
| Р. |
індывідуа́льна-асо́баснага |
індывідуа́льна-асо́баснай індывідуа́льна-асо́баснае |
індывідуа́льна-асо́баснага |
індывідуа́льна-асо́басных |
| Д. |
індывідуа́льна-асо́баснаму |
індывідуа́льна-асо́баснай |
індывідуа́льна-асо́баснаму |
індывідуа́льна-асо́басным |
| В. |
індывідуа́льна-асо́басны (неадуш.) індывідуа́льна-асо́баснага (адуш.) |
індывідуа́льна-асо́басную |
індывідуа́льна-асо́баснае |
індывідуа́льна-асо́басныя (неадуш.) індывідуа́льна-асо́басных (адуш.) |
| Т. |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́баснай індывідуа́льна-асо́баснаю |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́баснымі |
| М. |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́баснай |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́басных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
індывідуа́льна-асо́басны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
індывідуа́льна-асо́басны |
індывідуа́льна-асо́басная |
індывідуа́льна-асо́баснае |
індывідуа́льна-асо́басныя |
| Р. |
індывідуа́льна-асо́баснага |
індывідуа́льна-асо́баснай індывідуа́льна-асо́баснае |
індывідуа́льна-асо́баснага |
індывідуа́льна-асо́басных |
| Д. |
індывідуа́льна-асо́баснаму |
індывідуа́льна-асо́баснай |
індывідуа́льна-асо́баснаму |
індывідуа́льна-асо́басным |
| В. |
індывідуа́льна-асо́басны (неадуш.) індывідуа́льна-асо́баснага (адуш.) |
індывідуа́льна-асо́басную |
індывідуа́льна-асо́баснае |
індывідуа́льна-асо́басныя (неадуш.) індывідуа́льна-асо́басных (адуш.) |
| Т. |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́баснай індывідуа́льна-асо́баснаю |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́баснымі |
| М. |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́баснай |
індывідуа́льна-асо́басным |
індывідуа́льна-асо́басных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЛЯВО́НЦЬЕЎ (Аляксей Мікалаевіч) (18.2.1903, Масква — 21.1.1979),
расійскі псіхолаг, філосаф, педагог. Акад. АПН РСФСР (1950), АПН СССР (1968). Ганаровы чл. Венгерскай АН (1973). Д-р псіхал. н. (1940), праф. (1932). Скончыў Маскоўскі ун-т (1924). Працаваў у Псіхал. ін-це ў Маскве, Ленінградскім пед. ін-це, Маскоўскім ун-це і інш. У 1920—30-я г. разам з Л.С.Выгоцкім і А.Р.Лурыя ўдзельнічаў у распрацоўцы культ.-гіст. тэорыі псіхічнага развіцця чалавека. Вывучаў філас.-метадалагічныя асновы псіхал. навукі, праблемы ўзнікнення свядомасці ў антрапагенезе, функцыянавання яе гал. кампанентаў («пачуццёвая тканка», значэнне, асобасны сэнс), механізмы фарміравання і развіцця вышэйшых псіхічных функцый. Распрацаваў агульнапсіхал. тэорыю дзейнасці («дзейнасны падыход»), сфармуляваў палажэнні аб сістэмнай будове псіхікі, адзінстве практычнай і «ўнутранай», псіхічнай дзейнасці чалавека («Дзейнасць. Свядомасць. Асоба», 1975). Дзейнасны падыход да даследавання свядомасці і псіхікі ў варыянце Л. выкарыстоўваецца ў пед., мед., узроставай, сац., і інш. галінах псіхалогіі, знайшоў сваіх паслядоўнікаў у многіх краінах свету. Вёў даследаванні ў галіне інж. псіхалогіі. Ленінская прэмія 1963.
Тв.:
Развитие памяти. М.; Л., 1931;
Проблемы развития психики. 2 изд. М., 1965;
Философия психологии. М., 1994.
Э.С.Дубянецкі.
т. 9, с. 418
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)