аслупо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аслупо́ўваю аслупо́ўваем
2-я ас. аслупо́ўваеш аслупо́ўваеце
3-я ас. аслупо́ўвае аслупо́ўваюць
Прошлы час
м. аслупо́ўваў аслупо́ўвалі
ж. аслупо́ўвала
н. аслупо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. аслупо́ўвай аслупо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аслупо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аслупо́ўваць несов., разг. столби́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аслупо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да аслупаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аслупава́ць, -пу́ю, -пу́еш, -пу́е; -пу́й; -пава́ны; зак., што (разм.).

Абазначыць слупамі, паставіць слупы.

А. участак.

|| незак. аслупо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

столби́ть несов., разг. аслупо́ўваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)