Арту́р

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Арту́р Арту́ры
Р. Арту́ра Арту́раў
Д. Арту́ру Арту́рам
В. Арту́ра Арту́раў
Т. Арту́рам Арту́рамі
М. Арту́ру Арту́рах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

«Артур» (партыз. група) 1/457—458; 3/316; 7/204; 11/178

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Порт-Арту́р г. Порт-Арту́р, род. Порт-Арту́ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Порт-Артур (г.), гл. Люйшунь

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Порт-Арту́р м. Port rthur n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Рубінштэйн Артур

т. 13, с. 422

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Уэлінгтан Артур

т. 16, с. 296

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Хейлі Артур

т. 17, с. 8

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Шапенгаўэр Артур

т. 17, с. 372

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Шніцлер Артур

т. 17, с. 448

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)